Zoals door mijn voorgangers al genoemd is, als het goed is, de IT-bankzitter een tijdelijk fenomeen. Ook al voor deze crisis was het niet gewenst dat je op deze bank ging zitten. Een adviseur die (tijdelijk) geen werk heeft is verdacht. Immers een adviseur zorgt voor zijn eigen opdrachten en is (behoorlijk) zelfstandig. Zijn werkgever regelt voor hem weliswaar de goede werkomgeving en wettelijk verplichte betalingen. Maar de adviseur zorgt zelf in hoge mate voor zijn eigen werk en inkomen.

Natuurlijk doet de adviseur nog meer in werktijd en daar buiten. Hij voelt zich verantwoordelijk voor het resultaat en maakt zijn werk af, ook buiten werktijd. Hij helpt collega’s en verzorgt trainingen of schrijft een artikel in een vakblad. Of hij volgt een training en leest een artikel of boek om zijn kennis bij te spijkeren.  En niet onbelangrijk: hij is voortdurend aanwezig in zijn relatienetwerk. Hij belt en bezoekt zijn relaties, legt nieuwe contacten door netwerken, houdt zijn profiel bij of blogt en twittert. Kortom: hij is aanwezig en bekend, en als het goed is gewaardeerd voor zijn prestaties.

Niet geheel toevallig moest ik in dit verband denken aan de jongeren die bij mij achter in het park regelmatig op een bankje zitten en “rondhangen”. Hoe groter de groep, hoe arroganter hun gedrag. Grote verhalen, naroepen (hee opa) maar ook groeten, na vertrek een spoor van afval variërend van energiedrank blikjes tot wietzakjes achterlatend. Je neigt naar een veroordeling van dit gedrag, je ruimt hun rommel op. Maar het zijn nog maar kinderen die hun grenzen opzoeken en daarvoor de ruimte rond de bank in het park benutten.

Zo bekijk ik ook de IT-bankzitter. Een beetje rondhangen en je tijd goed gebruiken (en niet doden) door je grenzen te verkennen en te verleggen.

Hans van Oosten


Hans is onder de naam Da Capo al Fine als zelfstandig ICT en software adviseur werkzaam met als missie “van software een succes maken”.